สุดท้ายเราก็ต้องห่างกันไป

สุดท้ายเราก็ต้องห่างกันไป ห่างกันจนคิดว่า
ไม่รู้จะมีทางไหม ที่จะได้กลับมาเจอกันอีก

มันอาจจะเศร้าและน่าเสียดายไปบ้าง…
กับบางความสัมพันธ์
ที่ครั้งหนึ่งได้โคจรมาเจอกัน
ได้รู้จัก ได้เรียนรู้ ได้มีความรู้สึกดีๆ ให้กัน

แต่ก็มีเหตุให้ต้องห่างกันออกไป
ห่างกันไปไกล
จนคิดว่าคงไม่มีทางจะกลับมาใกล้กันเหมือนเดิมได้อีก

ก็เหมือนกับดาวพลูโต
ที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นดาวเคราะห์ในระบบสุริยะ
แต่พอถึงเวลารู้ว่าไม่ใช่…ก็ต้องจากไปเป็นธรรมดา

แต่ไม่ว่าเราจะกลับมาเจอกันไหม
อยากบอกให้ใครคนนั้นรู้ไว้ว่า
ช่วงเวลาที่เราได้อยู่ในวงโคจรเดียวกันมันดีมากเลยนะ

ในกาแล็กซีของเรา
เธออาจจะกลายเป็นพลูโตที่จากกันไปไหล
แต่ฉันจะยังคงเป็นเนปจูน
ที่คิดถึงพลูโตเสมอ

หวังว่าเธอจะมีความสุขดีนะ
จากเนปจูน…ถึงพลูโต