พิมพ์ไว้ ไม่กล้าส่ง

อยากคุยมากแค่ไหน
ก็ทำได้แค่พิมพ์ไว้ แล้วลบ …
“ไม่กล้าส่ง”

อยากส่งข้อความให้มากมาย…

สบายดีไหม
ทำอะไรอยู่
กินข้าวหรือยัง
ช่วงนี้มีคสามสุขดีใช่ไหม
มีเรื่องอะไรไม่สบายใจ เล่าได้นะ
ก่อนนอนห่มผ้าด้วยนะ
เป็นห่วง
ยังคิดถึงเหมือนเดิม…

มีความตั้งใจพิมพ์จนจบประโยค
แต่ไม่มีความกล้าที่จะ “กดส่ง”

ข้อความมีความหมายกับคนส่งแค่ไหน
ก็ไม่เคยมีความหมายกับคนรับเลย
เพราะปลายทางไม่เคยได้รับรู้

เป็นแค่ประโยคความในใจ
ที่พิมพ์ไว้
ก็ลบออกไป

กระบวนการส่งสาร “ไม่สมบูรณ์”